Bestrijding tulpengalmijt met mijtpathogenen perspectiefvol
 Drie jaar lang is er onderzoek gedaan naar de inzet van mijtpathogen tegen de tulpengalmijt. De resultaten bieden perspectief, maar zijn nog niet praktijkrijp. Aanvullend onderzoek is nodig om de behandeling met mijtpathogene inpasbaar te maken in de teelt en om de methode op grotere schaal bij tulpentelers te toetsen.
Tulpengalmijten kunnen enorme schade aanbrengen. Zonder bestrijding is tulpenteelt en -broeierij nauwelijks mogelijk. Een korte ULO-behandeling (Ultra Low Oxygen) geeft een volledige bestrijding, maar het is duur en lastig qua logistiek in te bouwen. Een makkelijkere en goedkopere bestrijding is wenselijk.
De inzet van mijtpathogenen is bij uitstek een alternatief voor de biologische tulpenteelt. In de gangbare teelt is deze biologische bestrijding namelijk nauwelijks te combineren met de chemische bolbehandeling tegen andere ziekten. In kleinschalige proeven is van diverse mijtpathogenen de effectiviteit tegen tulpengalmijt onderzocht. Een van de insectenpathogene blijkt nu al meerdere jaren effectief in veldproeven.
De inzet van mijtpathogenen is waarschijnlijk goed te combineren met ULO. Te denken valt aan een strategie van ééns in de vier jaar een korte ULO-behandeling en de jaren ertussen een preventieve behandeling met mijtpathogenen.
Meer informatie:
|