 Vastgegroeide tradities in de Noordzeevisserij moeten op zijn kop. Samenwerken en kennis delen is wat de vissers te doen staat. Alleen dan kunnen zij weer economisch rendabel gaan werken en tegelijk tegemoet komen aan de maatschappelijke vraag naar een duurzame visvangst. Een ware omslag voor de visserij, leggen Kees Vroegop van het ministerie van LNV en Kees Taal, onderzoeker bij Wageningen UR uit. Vissers zijn van oudsher niet gewend met collega’s te overleggen en te luisteren naar maatschappelijke wensen. Zij zitten immers de hele week op zee. Nu moeten ze wel want de sterk gestegen brandstofprijzen dwingen tot verandering.
Een begin is er al: het ministerie van LNV subsidieert diverse projecten die verandering beogen en stimuleert zogenoemde kenniskringen, groepen vissers die gezamenlijk vooruitgang willen boeken op een onderwerp. Een deel van de vissers pakt het op en zet in op verandering. Tot nu toe zijn dat vooral projecten om brandstof te besparen en nog geen projecten die systeemverandering bewerkstellingen. Dat komt later, zegt Taal. Taal en Vroegop verwachten dat de sector over tien jaar weer gezond zal zijn. Wel met een forse aderlating, want vissers die nu nog op de oude manier doorgaan zullen het niet redden.
Meer informatie:
|