Emissie in grondteelten meten met een lysimeter
In GLAMI (Glastuinbouw en Milieu) verband is afgesproken om de doelstellingen van de Europese richtlijnen voor nitraat en water (Nitraatrichtlijn en Kaderrichtlijn Water) voor de glastuinbouw te realiseren via emissienormen voor nutriënten. De behoefte is daarbij ontstaan naar een robuuste meetmethode om die emissie te kunnen meten. Het voordeel van sturen op emissie uit het bovenste bodemcompartiment is dat telers in hoge mate zelf invloed hebben op het resultaat. Er zal daarom een meetinstrument ontwikkeld moeten worden dat door telers gebruikt kan worden in de operationele beslissingen rond watergift en bemesting.
De meest voor de hand liggende methode is een lysimeter, waarmee water en opgeloste stoffen beneden de wortelzone worden afgevangen. Lysimeteropstellingen zijn meestal onderdeel van wetenschappelijke onderzoeksprojecten, en er is tot op heden nog geen kant-en-klaar concept waarmee emissies zoals benoemd in de GLAMI aanpak kunnen worden gemeten. In de grondgebonden glasteelten is pas recent begonnen met het opdoen van de eerste ervaringen met één specifiek type lysimeter. Hierdoor is er nog onvoldoende kennis en ervaring beschikbaar over de representativiteit van de lysimeter en de betrouwbaarheid van de lysimeter met betrekking tot de gemeten emissie van N en P in de glastuinbouw. We onderzoeken daarom of de lysimeter een betrouwbaar instrument is/kan zijn om de bedrijfseigen belasting van het milieu te meten.

Fotobijschrift: Met een lysimeter, een afgesloten, ingegraven bak in de kasgrond, wordt gepoogd de emissie van water en nutriënten onder uit de doorwortelde zone op te vangen en te meten.

Meer informatie: