De regels voor biologische veehouderij maken het samenstellen van een goed biologisch rantsoen lastig. De legrassen in de biologische pluimveehouderij zijn veelal dezelfde als in regulier. De dieren zijn geselecteerd op ei-productie. In de praktijk ontstaat er snel tekort aan eiwit die de conditie van de dieren aantast. Vooral BD pluimveehouders hebben hiermee te maken omdat de eisen voor het Demetermerk nog strenger zijn. De oplossing ligt mogelijk bij de keuze voor een andere type legras in combinatie met gebruik van peulvruchten in het voederrantsoen.
Bij de samenstelling van biologisch voer mag geen gebruik worden gemaakt synthetische aminozuren en chemisch geëxtraheerde grondstoffen (bijv. sojaschroot). Daarnaast beperken de concentraties aan anti-nutritionele factoren (ANF) in bijvoorbeeld bonen en erwten de mogelijkheden. De aanwezigheid van ANF’s verschilt niet alleen per soort peulvrucht, maar soms ook per ras. Voor zowel veldbonen als lupine zijn rassen beschikbaar met lage gehalten aan tannine en vicine/covicine (veldboon) of alkaloïde (lupine).
Voor bedrijven die zelf over grond beschikken is het een overweging om zelf peulvruchten te gaan telen. Zowel veldbonnen als lupine zijn als monoteelt of in mengteelt te verbouwen. Veldbonen zijn op zowel klei- als zandgrond te telen, de opbrengst varieert van 3-4 ton per ha op zand tot 4-5 ton per ha op kleigrond. Veldbonen zijn ook geschikt in mengteelt met tarwe. Voor pluimvee is het ras Divine geschikt omdat deze geen vicine en covicine bevatten.
De ervaringen met lupineteelt in Nederland waren in het verleden erg wisselend, maar door voortgang in de veredeling begint lupine een steeds interessanter gewas te worden. Alleen de zogenaamde zeer zoete lupines zijn geschikt voor kippenvoer. Daarnaast is het voor de biologische teelt van belang dat het gewas snel sluit. Korte niet-vertakkende rassen zijn minder geschikt om in monoteelt te telen, maar kunnen dan wel in combinatie met tarwe of gerst geteeld worden. De lange, vertakkende rassen hebben de voorkeur bij monoteelt. De opbrengt van pure lupine varieert van 3 tot 5 ton per ha, maar door het hoge eiwitpercentage is de eiwitopbrengst erg hoog. Lupine is geschikt voor de wat zuurdere en kalkarme gronden.
Pluimveehouders die zelf peulvruchten gaan telen, kunnen gebruik maken van de uitgave Peulvruchten voor krachtvoer, te downloaden of bestellen via www.louisbolk.nl.
Meer informatie: