Onderzoekers en het groen onderwijs experimenteren al langer met diverse vormen van samenwerking. Nu is de tijd aangebroken de experimenten uit te breiden en structureel te maken, zegt Jorieke Potters van Wageningen UR in Syscope 25.
Onderzoek én onderwijs profiteren van samenwerking, vinden de deelnemers aan een workshop afgelopen december over de samenwerking van Wageningen UR en het onderwijs. Een opleiding is pas geslaagd als die studenten en leerlingen inspirerende leeromgevingen en de nieuwste kennis bieden. Het is niet altijd makkelijk om daaraan te voldoen, maar het brede onderzoeksveld kan beide bieden.
Voor structurele samenwerking moeten veranderingen op de werkvloer én in het beleid in gang gezet worden, aldus Potters. Zij werkt vanuit Wageningen UR aan een visie op hoe die samenwerking de komende jaren het beste vorm kan krijgen. ‘De uitdaging is om de succesvolle samenwerkingsexperimenten uit te bouwen naar het hele onderzoek en onderwijs.
Samenwerking moet de normaalste zaak van de wereld worden, niet alleen voor de voorlopers in het onderwijs en onderzoek maar voor het hele peloton van onderzoekers en docenten.’
De basis is dat onderzoekers en docenten elkaar weten te vinden. De docent moet weten waar hij kennis vandaan kan halen en de onderzoeker waar zijn kennis voor nodig is. Dat betekent dat zij elkaar regelmatig fysiek en op het web tegen komen en van elkaar weten wat ze te bieden hebben. Daar is dan ook het eerste actiepunt op gericht. Het tweede punt is dat docenten en onderzoekers moeten weten hoe ze kunnen samenwerken. Voorbeelden van samenwerkingsvormen zijn daarbij behulpzaam. Als derde is er verandering nodig op het vlak van organisatiestructuren en instituties. De omstandigheden moeten zo zijn dat mensen zich gemotiveerd voelen om samen te werken. Zowel morele als financiële steun is hiervoor belangrijk. Potters heeft goede hoop dat de voorstellen leiden tot een goede strategische visie en daadwerkelijke aanpassingen, zodat samenwerking structureel wordt.
Meer informatie: