Innovatienetwerken, Gebiedsprojecten, Sociotechnische netwerken, Communities of Practice en Praktijknetwerken. Al deze netwerken dragen op een specifieke manier bij aan de gewenste transitie naar een duurzame landbouw. Ze verkennen mogelijke innovaties, starten ze op, passen ze toe of verspreiden ze. Een inleiding op het thema netwerken en transitieprocessen.
<Nummer 9, 2005>

Van elkaar leren en telkens een stapje verder komen in een duurzame agrarische bedrijfsvoering.Praktijknetwerken proberen op deze manier onderzoekskennis in de praktijk te verspreiden en innovaties van de grond te krijgen. Ze worden een steeds belangrijker instrument van de vijf onderzoeksprogramma’s Systeeminnovaties plantaardige productiesystemen.
<Nummer 2, 2004>

Netwerken waar ondernemers bepalen wat er gebeurt. Dat is een van de instrumenten die het ministerie van LNV inzet om veranderingen in de landbouw vorm te geven. Zowel LNV als onderzoekers hebben daarbij alleen een ondersteunende taak. Netwerken zijn er dan meer om ondernemers te stimuleren dan om beleid in te voeren, zo werd duidelijk tijdens een workshop waarbij LNV-ambtenaren zich bogen over de vraag wat mogelijk is met netwerken. De LNV’ers Barto Piersma en Ton de Kok gaan hier nader op in.
<Nummer 11, 2006>

Voor succesvol ondernemerschap zijn specifieke competenties nodig. Die zijn op veel manieren en op veel plaatsen aan te leren. In de praktijk leren ondernemers veel door te doen en door contact te hebben met collega’s. Maar dit informele leren is niet voor iedere situatie toereikend. In projecten zoals Ondernemen met Toekomst, Samen Grenzen Verleggen en Plattelandimpuls worden samen met ondernemers nieuwe inspirerende leermethoden en -instrumenten ontwikkeld en getest om daarmee de ontwikkeling van ondernemerschapscompetenties gericht te bevorderen.
<Nummer 13, 2007>

Een gezamenlijk doel en een gedeelde wens om te leren. Zie daar één van de kenmerken van netwerken die binnen verschillende onderzoeksprogramma’s werken aan kennis-co-creatie. De ondernemers en onderzoekers zoeken stelsel matig naar nieuwe verbindingen voor het vergroten van de strategische ruimte en versterking van het leerproces. Dit artikel gaat in op de ervaringen van met name Netwerken in de Veehouderij aangevuld met die van SynErgie (p.33) en Waardewerken (p.34-35).
<Nummer 13, 2007>

Netwerken hebben een belangrijke functie voor transitieprocessen in de landbouw. Wageningen UR brengt afhankelijk van het doel ondernemers, bestuurders, ketenpartijen en anderen in netwerken bijeen om aan een gezamenlijke veranderings opgave te werken. In dit artikel gaan we in op de noodzakelijke randvoorwaarden voor het realiseren van dergelijke systeeminnovaties en de consequenties die dat heeft voor de wijze waarop diverse partijen met elkaar samenwerken. ‘Leren’ krijgt daarbij een steeds prominentere rol.
<Nummer 13, 2007>

Het project ‘Leren met Toekomst’ zet in op het versterken van de kennisuitwisseling en de samenwerking tussen onderzoek en onderwijs ten behoeve van een duurzame landbouwpraktijk. In het gezamenlijk door onderzoekers en docenten ontwikkelde concept staan ondernemernetwerken centraal als ‘praktijkontmoetingsplek’ en als authentieke leeromgeving voor studenten en leerlingen om de gewenste toekomstgerichte competenties op te kunnen doen.
<Nummer 13, 2007>

De melkveehouderij staat voor een periode van verandering en dynamiek. Zekerheden waarmee de veehouders nu nog boeren, zoals het melkquotum, inkomenspremies en de derogatie, staan op losse schroeven. Toekomstgerichte onder nemers realiseren zich dat kennis meer dan ooit belangrijk is. De Melkvee Academie is een ‘studiehuis’ voor de lerende melkveehouder waar ‘boeren leren van boeren’ centraal staat. Geen gebouw, maar dichtbij de boer zelf: virtueel, op locatie en in dorpszaaltjes en cafés.
<Nummer 13, 2007>

Boeren, toeleveranciers, horeca, scholen, koks en kerken ontmoeten elkaar een dag lang in een prikkelende omgeving. Het ambitieuze doel van deze BGood Ontmoetingsdag op 11 april in Hilversum is om de kloof tussen veehouderij en maatschappij dichten. Gewoon door met elkaar te praten en te doen. Resultaat: prille initiatieven, nieuwe netwerken en individuele contacten. Neem melkveehouder Henry Steverink. Hij gaat ’s avonds gesterkt in zijn idee voor het bereiken van de consument naar huis en is een netwerkje rijker.
<Nummer 14, 2007>

Veehouders stellen niet vanzelfsprekend goed doordachte, toekomstgerichte kennisvragen. Samen met onderzoekers, adviseurs, docenten en anderen lukt het beterde échte vraag naar boven te krijgen. Dat is een ervaring van het programma Netwerken in de Veehouderij (NidV).
<Nummer 15, 2007>

Een boer of tuinder die een neventak heeft als onderwijs-leerbedrijf? In de toekomst is dat heel goed mogelijk, denkt Jan Pieter Janssen, voorzitter van het college van bestuur van het Citaverde College in Limburg. Het zou het ultieme vervolg zijn op de pilot “Bedrijf als schakelplaats in de groene kennisketen”, dat nu nog in de beginfase verkeert.).
<Nummer 16, 2008>

Kennis veiligstellen, bundelen en toegankelijk maken. Voor een kleine sector kan dat nog een hele klus zijn. Dankzij de gezamenlijke inspanningen van onderwijs, bedrijfsleven en onderzoek is er voor een aantal kleine sectoren als de boomkwekerij nu een eigen website: www.groenweb.nl
<Nummer 23, 2009>

Veel mensen hebben talloze “groene” vragen waarop zij geen antwoord weten. Het groene – landbouw – onderwijs kan die vragen oplossen, maar dan moeten ze elkaar wel weten te vinden. Daar wil Dinand Ekkel aan bijdragen met het programma Groene kennis voor en door burgers.
<Nummer 24, 2010>